Facebook
Comité 4 en 5 mei
035-602 10 08

Catering CentraalWebdesign SoestJan van Dijk Tours

Toespraak Soest voorganger Evangelie gemeente C.Boom 2019

Toespraak Soest voorganger Evangelie gemeente C.Boom 2019

Op 5 april 1940 vertrok mijn opa op het schip de Volendam vanuit Rotterdam. Hij nam afscheid van zijn vader, mijn overgroot opa, niet wetende dat hij hem nooit meer zou terugzien. Op 14 mei 1940 werd Rotterdam gebombardeerd, waar mijn overgroot opa politieagent was. Hij bewaakte op dat moment Duitsers en NBS’bers in Pschort een restaurant waar deze mensen als staatsvijanden werden vastgehouden. Allen die in het gebouw waren kwamen om, ze vonden later zijn sleutelbos.

Niet veel later op 11 augustus van dat jaar om 11 uur ’s avonds werd het schip de Volendam getorpedeerd door een Duitse U53 onderzeeboot. Mijn opa schrijft: “Had die kapitein enkele seconden later de torpedo’s afgeschoten dan had dit verhaal nooit geschreven geworden.”

Hij heeft de oorlog mogen overleven, waar vele anderen zoals mijn overgroot opa omkwamen.

Vandaag herdenken wij alle Nederlandse slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog of zij die zijn omgekomen in latere oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Onder de noemer ‘Geef vrijheid door’ doet het Nationaal Comité een appel op iedereen om zich in te zetten voor de waarde van vrijheid.

Straks zullen wij vertrekken naar het verzetsmonument. Dit monument is een blijvend getuigenis van de offers die gebracht zijn voor de vrijheid. Voor mij zijn allen die omgekomen zijn dan ook meer dan alleen slachtoffer. In het woord slacht-offer staat het woord offer. Een offer stijgt boven zichzelf uit, het wordt gegeven voor een groter doel. Zij hebben hun leven gegeven voor hun land, vrienden, familie en voor de generaties na hen.

Het is Jezus (die zelf het offer is voor de wereld) die heeft gezegd: ”Er is geen grotere ​liefde​ dan je leven te geven voor je vrienden.”   Inderdaad, allen die omgekomen zijn hebben meer dan hun plicht gedaan, een liefdesdaad voor de generaties na hen. Ons passen steeds weer woorden van dank en erkenning voor de slachtoffers.

Burgemeester,

Het monument in Soest was het initiatief van voormalig burgemeester Des Tombe en zijn opvolger baron Bentinck in de jaren 1946-1947. Uiteindelijk heeft de gemeenteraad op 18 december 1953 besloten het monument te plaatsen in het park Braamhage.

Het plaatsen van een monument is meer dan zomaar een zichtbare steen.

Een monument roept de levenden op om niet te vergeten. Het is een blijvende roep om deze vrijheid waarvoor gestreden is te koesteren, te bewaren en te onderhouden. In de woorden van het nationaal comité; “Geef vrijheid door”.

In de geschiedenis van het Joodse volk gaf God ook opdracht om stenen op te richten. Het volk was bevrijd uit de slavernij en de gevangenschap van Egypte en stond op het punt het nieuwe land in te gaan. Een land van vrijheid en waar zij die vrijheid konden doorgeven aan de volgende generaties. Als eerste daad plaatsten het Joodse volk stenen op de grens van het oude met het nieuwe land. Zoals het monument in Soest na de oorlog is geplaatst als gedenksteen van hen die gestreden hebben voor vrijheid voor de generaties na hen.

Waarom vroeg God die stenen te plaatsen?

Jozua 4:6-7 “De stenen zullen een ​gedenkteken​ voor u zijn. Wanneer uw ​kinderen​ later zullen vragen wat die stenen betekenen, 7dan moet u ze vertellen.”

Vandaag zijn wij hier bij elkaar om elkaar en de volgende generaties te vertellen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Vrijheid kan ‘gewoon‘ worden en vanuit gewoonte gaan we vergeten. We leven in een tijd dat er nog enkelen van de generatie die de oorlog hebben meegemaakt nog leven. Deze levende getuigen, maar ook de monumenten overal in het land en de herdenking op 4 mei zijn “gedenkstenen” opdat wij niet zullen vergeten. Om door te geven aan de volgende generaties dat voor onze vrijheid een grote prijs betaald is. En dat ons een verantwoording gegeven is: “geef vrijheid door”. Niet alleen als een plicht, ja meer nog als een liefdesdaad aan de volgende generaties.

Ik sluit af met de woorden van Abel J. Hertzberg, Joodse overlevende van het concentratiekamp in Bergen Belsen (blz 7)

Namens de Raad van Kerken

Christiaan Boom